About News Products & services Clients & partners Jobs Contact Experts

News - Column

Door militaire interventie zal de strijd in Syrië escaleren

4 September 2013

Militaire actie tegen Syrië stort de wereld in een ongewis avontuur. Natuurlijk is de inzet van chemische wapens onaanvaardbaar. Het gebruik van deze massavernietigingswapens tegen burgers is in strijd met het Genocideverdrag en het Chemische Wapensverdrag. Bovendien roept het VN-beginsel van de responsibility to protect (R2P) de internationale gemeenschap op burgers te beschermen die uitgeroeid dreigen te worden.

Een extra argument is dat massale vluchtelingenstromen buurlanden treffen. Rusland en China kunnen al deze argumenten moeilijk negeren, want ook deze landen hebben al die verdragen en overeenkomsten getekend. Steunen ze geen strafexpeditie, dan zijn die afspraken een lege huls.

Feitelijk staat een strafexpeditie los van de vraag wie chemische wapens heeft gebruikt. Maar als het door Amerika aangevoerde bewijs dat Assad er achter zit in de ogen van Rusland en China dubieus is, laadt het Westen de verdenking op zich naar eigen goeddunken te interveniëren en Russische en Chinese bezwaren te negeren. Dat zal niet de eerste keer zijn. In Kosovo (1999) werd verondersteld dat genocide was gepleegd en dat daarom moest worden ingegrepen; in Irak (2003) werd ingegrepen omdat president Saddam Hoessein massavernietigingswapens zou hebben; en in Libië (2011) zou Kadafi een massaslachting rond Benghazi hebben aangericht en op het punt staan genocide te plegen. Het bleek allemaal in meer of mindere mate onwaar.

Geloofwaardigheid
In alle gevallen manoeuvreerden westerse politici zichzelf met spierballentaal en onrealistische eisen in een hoek zodat oorlog onvermijdelijk werd. In alle gevallen verwierpen Russen en Chinezen een interventie in een soeverein land en hielden ze vast aan het internationaal aanvaarde non-interventiebeginsel. In alle gevallen wezen experts op de risico's van militaire actie. En in alle gevallen duurden de interventies langer dan gepland, kostten de bombardementen veel levens en ontstond chaos, die in Irak en Libië nog voortduurt.

Dit keer is het allemaal niet veel anders. Nu met de inzet van chemische wapens daadwerkelijk een rode lijn is overschreden worden Amerikaanse, Britse en Franse leiders omwille van hun eigen geloofwaardigheid gedwongen in te grijpen.

Als het gaat om militaire opties is er weinig keus. Grondtroepen zijn zelfmoord, vliegtuigen zijn kwetsbaar voor de Syrische luchtverdediging, dus resteren beperkte aanvallen met kruisraketten en mogelijk met bewapende drones tegen commandoposten, luchtverdediging, artillerie, raketten, grondtroepen en logistieke knooppunten. Als je deze doelen uitschakelt, verzwak je Assad, kan hij moeilijker Israël bestoken en effen je de weg naar een mogelijk militaire vervolgstap, zoals een no-fly zone.

Regionale ontwrichting
Maar in Syrië zal de strijd escaleren. De interventie is voor de strijdende partijen het signaal dat de eindstrijd is begonnen en de tijd dringt. Ze zullen trachten alsnog een militaire overwinning te behalen of zich in een gunstige positie voor de onderhandelingstafel te manoeuvreren. Iran en Hezbollah worden het conflict verder ingezogen. En zo dreigt regionale ontwrichting en wordt een clash tussen soennieten en sjiieten steeds waarschijnlijker.

Tot nu toe beperkt de discussie zich tot straf voor de inzet van chemische wapens. Maar de echte vraag is of de dreiging van regionale ontwrichting zo'n strafexpeditie rechtvaardigt.

Trouw

Experts on this news

Director

Rob de Wijk

Rob de Wijk is the founder and non-executive director of HCSS. He studied Contemporary History and International Relations in Groningen, and wrote his PhD dissertation on NATO’s ‘Flexibility in Response’ strategy at the Political Science Department of Leiden University.

View profile

Related news

Column

23 September 2013

President Obama kan alsnog zijn Nobelprijs voor vrede verdienen

In de media werd president Obama al snel tot verliezer gebombardeerd toen Rusland het initiatief nam voor de chemische ontwapening van Syrië. Inderdaad had Obama zich in een tamelijk lastige positie gemanoeuvreerd.

Read more

HCSS in the media

13 September 2013

Nieuwe kernbom Volkel: $25 miljoen stuk

De kernwapens in Volkel worden binnenkort vervangen door gloednieuwe atoombommen. Dat hebben de Amerikanen in stilte geregeld met de Nederlandse regering.

Read more

HCSS in the media

13 September 2013

De Ochtend van 4

Rob de Wijk is regelmatig te gast in het ochtendprogramma van Radio 4 om de dagbladen door te nemen. Donderdag 12 september was hij in de uitzending en sprak hij met Margriet Vroomans onder andere over Syrië.

Read more

HCSS in the media

10 September 2013

'Russisch plan technisch moeilijk, wel een vondst'

Het Russische plan om de chemische wapens van het regime Assad in Syrië onder toezicht te stellen is een vondst maar in de praktijk wellicht moeilijker uitvoerbaar. Dat stelt Rob de Wijk van het Centrum voor Strategische Studies.

Read more

Column

9 September 2013

Nederland kan pas veranderen als Rutte een strategie heeft

Optimisme is een gevoel, geen plan. En met optimisme trek je Nederland niet uit het slop. Dit kwam bij mij op na de lezing van premier Rutte deze week in De Rode Hoed.

Read more

Column

1 August 2013

“Ambities Energieakkoord zijn niet mis”

De ambities van het Energieakkoord zijn niet mis. Nederland streeft naar een volledig duurzame energievoorziening in internationaal verband in 2050. De crux zit natuurlijk in de woorden ‘in internationaal verband', want dat duidt op internationale onderhandelingen.

Read more

Column

30 July 2013

“Petitie over schaliegas maakt zelfde fout als Club van Rome”

Veertig jaar geleden publiceerde de Club van Rome The Limits to Growth; een alarmerend rapport over milieu, bevolkingsgroei, energie, agrarische productie, grondstoffen, industriële productie en vervuiling. De conclusie was eenduidig en schokte de wereld: we koersen vooral door de uitputting van natuurlijke hulpbronnen af op een armageddon.

Read more

Column

5 July 2013

De opvolger van afgezette Morsi kan net zo autoritair zijn

Democratie is moeilijk. Dat blijkt in Europa waar politici onmachtig zijn de juiste maatregelen te nemen om hun land en de EU uit het slop te trekken. Het ontbreekt aan visie en leiderschap, maar evenzeer weerhoudt het electoraat politici de maatregelen te nemen die nodig zijn. Natuurlijk weten veel politici dat alleen meer Europa de euro kan redden. Maar dat willen grote delen van hun electoraat niet.

Read more

This article can be found in these programs:

Global Trends

27 September 2016

Why Putin’s Union does not want to work with the EU

26 September 2016

China doet gooi naar technologisch leiderschap

26 September 2016

Verbeteren EU-voorstellen het vertrouwen in de Unie?

Global Trends